วันพฤหัสบดีที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2557

อาหมัดชา บาบา กษัตริย์ นักรบ แห่งปาทาน

Arlee lee แปลและเรียบเรียง

อาห์หมัดชาห์ บาบา เกิด ใน คศ.1722 ใน มุลตาน ท่านคือ ตำนานนักรบ ผู้ก่อตั้งประเทศ อัฟกานิสถาน ตั้งแต่ อัฟกานิสถาน ยังเป็นดินแดนของ ชาว ปาทาน ก่อนการแยกไปเป็น บางส่วนของ ปากีสถาน ซึ่งเป็นผู้สร้าง อณาจักร ดูรานี ซึ่งเป็นอณาจักร ที่ยิ่งใหญ่อย่างยิ่งของ อัฟกานิสถาน เมื่อช่วงปี 1747

อณาจักร ของท่าน แผ่ขยายไปอย่างรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง ในการรบ ทุกครั้ง ท่านเป็นผู้นำกองทัพของนักรบ ชาว ปาทาน ไปทำการสู้รบและขยาย อนาจักร อัฟชาริด ซึ่งเป็น อนาจักรย่อยๆของเปอร์เซีย ซึ่งท่านได้ยึด อณาจักร ของ นาเดอรื อาฟชา ซึ่งในขณะนั้นเป็นผู้ปกครองแห่งดินแดน อัฟชาริด ซึ่งท่านได้กลายเป็นประมุคของดินแดน แห่ง คูรอซาน ด้วยการ ระดม นักรบ ชาว ปาทาน (pashtun) ต่อสู้ไปยังดินแดนตะวันออก เพื่อ สุ้กับ ชาวโมกุล และจักรวรรดิ มารัทธา ของอินเดีย เช่นเดียวกับทางทิศตะวันตก ท่านได้นำทหาร นักรบ ชาว ปาทาน ไปทำการ ยึด จักรวรรดิ เล้ก ของ เปอร์เซียและ เหนือไปยังดินแดน อื่นๆอีกในยุคนั้น

ภายในไม่ระยะเวลา เพียงไม่กี่ปี หมัดชาห์ บาบา จะสามารถเอาชนะได้ ทั้งหมด ของพื้นที่อื่นและ ในอัฟกานิสถาน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ของอิหร่าน ปี 1761 ท่านได้ย้าย มันนู โมกุล ซึ่งในขณะนั้น ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการ ในรัฐปัญจาบ เข้ามา ช่วยราชการใน ราชวัง ซึ่ง ในขณะนั้น กองทัพอินเดีย บุกเข้ามาตัรัฐ ปัญจาบ ซึ่งท่านได้นำ กองกำลัง ชาว ปาทาน ไปต่อสุ้และสามารถขับไล่ กองทัพอินเดียออกจากรัฐ ปัญจาบได้สำเร็จ รวมถึงชัชนะ ในดินแดน พานิพัด ซึ่งเป็นดินแดนหนึ่งที่อยุ่ทางเหนือของนิวเดลี

อาห์หมัดชาห์ บาบาได้พัฒนาความก้าวหน้า ต่างของอณาจักร ที่ดีขึ้น และ จัด ระเบียบวินัย ต่างในการปกครอง ในหัวเมืองต่างๆภายไต้ ความร่มเย็น ปี 1764-1767 มีการก่อกบฏขึ้นยังดินแดนต่างซึ่งท่านสามารถ นำกองทัพของทหาร ปาทาน ไปทำการปราบ กบฏในหัวเมืองต่างๆจนกระทั่ง หัวเมืองที่กบฏต้องยอม สิโรราบใความเข้มแข็งของกองทัพของท่าน และสลายไปในที่สุด และการปกครองก็กลับมาร่มเย็นอีกครั้งภายไต้การปกครองของ พระองค์ และท่านยังเป็นผู้นำ ทหาร ปาทาน ที่เป็นตัวอย่างแก่นักรบ ที่ทำการขับไล่อังกฤษ ในยุคล่าอนานิคม และเป็น ตัวอย่างแห่งการต่อสู้ที่ นักรบ ตาลิบัน เอามาเป็นแบบอย่าง

ปัจจุบัน ศุสานของท่าน อยู่ใน เมือง กันดาฮา ของอัฟกานิสถาน ซึ่งผุ้คนยังไม่ลืมเลือนท่าน ในฐานะ นักรบ ชาวปาทาน และบิดา แห่ง อัฟกานิสถานนั้นเอง


วันพุธที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2557

สุไลมานอัลโล อยูบา ตำนานทาสจารึกโลก

บทความโดย : Arlee Lee

สุไลมานอัลโล อยูบา เป็นชาวมุสลิม  (คศ.1701-1773) เรื่องราวชีวิตของเขา ชายผู้ค้าทาส และถูกจับไปเป็นทาส ตำนานการค้าทาส ที่ถูกจารึกไว้อย่างน่าสนใจ สถานที่กำเนิดของเขา นั้นเขาเกิดใน ป่า , เซเนกัล ( แอฟริกาตะวันตก ) เขาคือต้นกำเนิดของคนผิวดำในอเมริกา สุไลมานอัลโล อยูบา ถูกจับและถูกซื้อโดย ทอสลี่ เจ้าของเกาะ แมรี่แลนด์ .

สุไลมานอัลโล อยูบา ถูกนำไปทำงานครั้งแรกในการทำงานในโรงงานายาสูบ แต่หลังจากที่ถูกพบว่าไม่เหมาะสมสำหรับการทำงานเช่นนี้และได้ถูกนำไปทำสารพัดงานตั้งแต่งานหนักๆยันงานเลี้ยงสัตว์ และงานอื่นๆที่ยากลำบากด้วยความเหนื่อยและน้อยเนื้อต่ำใจความเสียใจความอ่อนล้า เขาจึงได้หนีเข้าไปในป่า และได้ละหมาดขอดุอาร์จากอัลลอฮ นายจ้างเมื่อรู้จึงตามไปจับตัวเขาแถมยังสร้างความอับอายให้เขาโดยให้เด็กๆพากันจับเขาและลากเขาด้วยความโหดร้ายสุไลมานอัลโล อยูบา ถูกจับมาขึ้นศาลมณฑลเคนท์ ศาล จึงตัดสินลงโทษเขาด้วยการจับไปขังเอาไว้ แต่ในที่สุดได้มีทนายความในสมัยนั้นมาช่วยเขาออกจากความทุกอันนั้น

ทนายความรู้สึกประทับใจกับความสามารถของ สุไลมานอัลโล อยูบา ที่จะเขียนใน ภาษาอาหรับ เขาได้เขียนคำว่า""ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ มูฮัมมัดศาสทูตของพระองค์ ""สร้างความปลื้มใจให้กับคนที่ได้เห็นและจึงรู้ว่า เขานั้นคือ คนดี และเป็นผู้ที่มีหัวใจที่แสนประเสริฐอย่างยิ่ง สุไลมานอัลโล อยูบา เป็นคนมีการศึกษาจากครอบครัวที่เคร่งครัดของชาวมุสลิมในแอฟริกาตะวันตก ใน 1731 เขาถูกนำตัวไปเป็นทาสและส่งไปทำงานในไร่ในอเมริกาและเขาคือต้นกำเนิดของ ชาวผิวดำในแอฟริกา ที่เป็นมุสลิม

สุไลมานอัลโล อยูบา นอกจากต้องเป็นทาสแล้วเขายังไม่เคยลืมศาสนา ของเขา อิสลาม แม้ความเหนื่อยจากการทำงานของเขา แต่เขาก็ยังมีความมุ่งมั่นในการ ทำละหมาดและขอดุอาร์ต่ออัลลอฮ ว่า สักวันเขาจะได้รับอิสรภาพ แม้จะยาวนานเพียงใดก็ตาม เขาก็จะต้องฟันฝ่า จนกระทั้่ง ปี 1734 เขาก็ถูกปล่อย อัลลออได้ตอบรับดุอาร์ของเขา และเขาจากผู้เป็นทาส เขาจึงสามารถไช้ชีวิตแบบอิสระ และพยามบอกเล่าเรื่องราวที่ขมขื่นของเขาให้โลกได้รับรู้ 

สุไลมานอัลโล อยูบา เสียชีวิต เมื่อ ปี 1773 ซึ่งขณะนั้นเขามีอายุได้ 71-72 ปี และก่อนที่จะเสียชีวิต ภายหลังจากอิสรภาพเขาได้เป็น นักค้าทาสที่มีความยุติธรรมที่สุดตราบที่โลกเคยมี และเป็นผู้ให้อิสระแด่ชาวผิวดำมุสลิมที่เป็นทาส ตราบจนความทรงจำของพี่น้องชาวมุสลิมผิวดำ และคนอื่นๆตลอดไป...

ความสัมพันธ์สมัยอาณาจักรออตโตมานกับรัฐอาเจห์ในอดีต


ความสัมพันธ์ระหว่างอาณาจักรออตโตมานกับรัฐสุลต่านแห่งอาเจะห์

ความสัมพันธ์ระหว่างอาณาจักรออตโตมานกับอาเจะห์  มีพื้นฐานด้านการทูตและการทหาร เริ่มต้นในช่วงศตวรรษที่ 16 จนถึง ศตวรรษที่ 19 มีการบันทึกถึงการเข้ามาของอาณาจักรออตโตมานในแหลมลายู ในปี 1567 และเรื่อยมาจนถึง ศตวรรษที่ 19

การเข้ามาของชาวเติร์กในแหลมมลายู ตามหลังบรรดาพวกอาหรับ เปอร์เซีย และอินเดีย ภายหลังจากพวกเติร์ก สามารถปกครองรัฐต่างๆในตะวันออกกลาง ชาวเติร์กจึงสถาปนาอาณาจักรของตนเองขึ้นมา การเข้ามาของชาวเติร์กโดยมีจุดประสงค์โดยตรง คือ ด้านการค้า เครื่องเทศและควบคุมการค้าทั้งหมดระหว่างตะวันออกกับตะวันตก โดยเฉพาะสินค้าประเภทเครื่องเทศ ซึ่งเป็นสินค้าที่มีความสำคัญและจำเป็นต่อชาวยุโรปเป็นอย่างมาก

มีหลักฐานทางวัฒนธรรมของชาวเติร์กที่บันทึกโดยชาวโปรตุเกส เกี่ยวกับการทำการค้าของชาวเติร์กบนสุมาตราที่เมืองปาไซ ซึ่งเป็นรัฐที่มีความเข้มแข็ง มีภาษาและระบบการปกครองที่ดี เมืองท่าปาไซจึงเป็นจุดรวมของพ่อค้าต่างชาติ ตั้งแต่ อินเดีย ตะวันออกกลาง และชาวจีน ในท่ามกลางพ่อค้าต่างชาติอื่นๆ ก็มีกลุ่มหนึ่งซึ่งเรียกว่า Rum รุม หรือ Turk พ่อค้าเหล่านี้มาจากไคโร (Cairo) เอเดน(Aden) และ เฮอร์มุส (hurmus)

ความสัมพันธ์โดยหลักๆแล้ว เราสามารถแบ่งออกเป็นด้านต่างๆ เช่นด้านการทูต

ความสัมพันธ์ระหว่างออตโตมานกับรัฐอาเจะห์ เริ่มต้นด้วย รัฐอาเจาะห์ได้ส่งเอกราชทูตคนแรกมาถึงอิสตันบูลในปี 1547 มีหลักฐานชัดเจน ถึงการมาของทูต ในบันทึก B.J jvon Hammer ที่ได้รับข้อมูลจาก อาลี ซีลาซาดี และลูตฟี ซึ่งเป็นชาวออตโตมาน การเข้ามาของทูตของสุลต่าน อาลาอุดดีน ชาห์ แห่งอาเจะห์ ที่ต้องการความช่วยเหลือจากสุลต่านออตโตมานในการต่อต้านโปรตุเกสการสถาปนาความสัมพันธ์ดังกล่าว มีการแลกเปลี่ยนทูตระหว่างกัน โดยมีหลักฐานยืนยันในสาสน์ของสุลต่าน อาลาอุดดีน ชาห์ ที่ส่งถึงสุลต่านสุไลมาน ลงวันที่ 7 มกราคม ค.ศ.1566 สาสน์ได้นำมาถึงอิสตันบูลโดยอัครราชทูต ปัจจุบันสาสน์ฉบับนี้ได้ถูกจัดตั้งในพิพิธภัณฑ์ทอปกาปึ

ในสาสน์ของสุลต่านอาเจะห์นั้น กล่าวว่าได้ส่งคณะทูต 2 คน ที่ชื่อ อูมาร์ และ ฮูเซน ในการเยือนอิสตันบูล อูมารและฮูเซนได้ถึงอิสตันบูลเพื่อยื่นสาสน์ของสุลต่านอาเจะห์ เมื่ออาเจะห์ได้ส่งทูตยังอิสตันบูล ทางออตโตมานจึงจัดส่งทูตไปยังอาเจะห์ทันทีเพื่อเจริญไมตรี ทูตของอาเจะห์ได้รับการดูแลเป็นอย่างดี และถูกส่งกลับยังอาเจะห์อย่างปลอดภัย

ในสาสน์ของสุลต่าน อาลาอุดดีน ชาห์ แห่งอาเจะห์ ยังได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับการปกครอง วัฒนธรรม และสถานการณ์ การคุกคามของโปรตุเกสแก่สุลต่านออตโตมาน อีกทั้งยังได้กล่าวอีกว่า ชาวโปรตุเกสได้จับผู้ที่จะเดินทางไปแสวงบุญที่มักกะ รวมทั้งบรรดาพ่อค้า ทาส และทำลานเรือด้วยปืนใหญ่ ในตอนท้ายของจดหมายได้พูดถึงผลกระทบของการค้าทางทะเลที่ส่งไปยังทะเลแดงสู่ มักกะ อียิปต์

ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างสองรัฐนี้ ได้ดำเนินถึงศตวรรษ ที่ 19 ที่ทางรัฐอาเจะห์ ได้ส่งทูต เพื่อขอความช่วยเหลือทางการทหารในการป้องกันจากการคุกคามของชาวดัชท์ ซึ่งในเวลานั้นอาณาจักรออตโตมานอยู่ภาวะที่อ่อนแอจึงไม่สามารถดำเนินการตามข้อเรียกร้องของรัฐอาเจะห์อย่างอดีต...



วันจันทร์ที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2557

ความอ่อนแอของมุสลิม ตอน การล่มสลายของออตโตมัน (มุสลิมทรยศกันเอง)


ในสมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอาณาจักรอุสมานียะฮ ออตโตมันเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่หนึ่งร่วมกับเยอรมัน และในขณะเดียวกันอังกฤษและประเทศพันธมิตรก็พยามล้มล้างระบบคอลีฟะฮ ด้วย แผนการ “หาแนวร่วม”

กลุ่มประเทศล่าอาณานิคมโดยการนำของจักรภพอังกฤษสามารถแสวงหาแนวร่วม และผู้เป็นสมุนรับใช้ทั้งที่เป็นชาวอาหรับและเติร์ก อีกทั้งยังได้รับชัยชนะอันยิ่งใหญ่ด้วยราคาค่างวดที่แสนจะถูก เพียงแค่การโอ้โลมและเอาใจใส่ดูแลลูกสมุนแปรพรรคที่เป็นอาหรับและเติร์ก พวกล่าอาณานิคมก็สามารถทำให้ชาวมุสลิมเล่นงานกันเอง แล้วพวกตนก็คอยเก็บเกี่ยวผลอย่างสบายใจเฉิบ

จักรภพอังกฤษซึ่งเป็นผู้นำค่ายตะวันตกประสบความสำเร็จในการใช้ชะรีฟ ฮุซัยน์ อิบนุ อะลี (เจ้าผู้ครองนครมักกะห์) เป็นแกนสำคัญ โดยอังกฤษเห็นว่า บุคคลผู้นี้เป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพยิ่งในการเล่นงานจักรวรรดิอุษมา นียะห์ และเป็นกุญแจไขสู่การประกาศความเป็นโมฆะของการญิฮาดที่ฝ่ายอุษมานียะห์เรียก ร้องให้ชาวมุสลิมลุกขึ้นญิฮาดต่อสู้กับการล่าอาณานิคมของชาติตะวันตก ทั้งนี้เพราะว่าพลังทางจิตวิญญาณอันเป็นขวัญกำลังใจคือ อาวุธในอดีตที่ชะรีฟแห่งนครมักกะห์ครอบครองอยู่ในฐานะผู้มีเชื้อสายสืบถึง ท่านศาสดา ซอลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะซัลลัม

อีกทั้งหมู่ชาวอาหรับเบดูอินเร่ร่อนจำนวนหลายร้อยคนที่พร้อมจะต่อสู้ถวาย ชีวิตเพื่อปกป้องชารีฟผู้เป็นหุ่นเชิดของอังกฤษให้เดินแต้มตามหมากที่อังกฤษ วางไว้อย่างสะดวกโยธิน ความสัมพันธ์ของชะรีฟ ฮุซัยน์ผู้นี้กับเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลอังกฤษได้เริ่มขึ้นมาก่อนหน้านี้เป็น เวลานานพอควร คือเริ่มตั้งแต่ช่วงที่ชะรีฟพำนักอยู่ในอิสตันบูล ในฐานะพระราชอาคันตุกะของ ซุลตอนอับดุลฮะมีด ช่วงเวลานั้น ชะรีฟและเจ้าชายอับดุลลอฮ์ผู้เป็นราชบุตรสามารถสร้างความสัมพันธ์อันแนบแน่น กับเอกอัครราชทูตอังกฤษประจำนครอิสตันบูล

นอกจากนี้พระองค์ได้ขึ้นเป็นเจ้าครองนครมักกะห์อย่างสมบูรณ์ก็ด้วยการทุ่มเท ความพยายาม จนได้รับการสนับสนุนจากสถานทูตอังกฤษในอิสตันบูล และกลุ่มคณะนายทหารหนุ่มชาวเติร์กที่ทรงอิทธิพลในจักรวรรดิความสัมพันธ์เช่น นี้ระหว่างชะรีฟ ฮุซัยน์กับอังกฤษที่เกิดขึ้นในช่วงแรกๆ นับเป็นข้อหักล้างต่อคำกล่าวที่ว่า “ความสิ้นหวังของชาติอาหรับต่อผู้ปกครองชาวตุรกี คือ ปัจจัยที่ผลักดันให้ชะรีฟ ฮุซัยน์ จำต้องก่อการลุกฮือเพื่อต่อต้านจักรวรรดิอุษมานียะห์” (มุฮำหมัด อัลคอยร์ ได้กล่าวคำพูดนี้ไว้ในหนังสือของเขา หน้า 84)

ชะรีฟ ฮุซัยน์

จริงๆ แล้ว ชะรีฟ ฮุซัยน์ นั้นเป็นผู้ทะเยอทะยาน มักใหญ่ใฝ่สูงเกินสถานะของตนอยู่มิใช่น้อย ดังที่ซุลตอนอับดุลฮะมีดที่ 2 ได้ทรงปรารภไว้ขณะพระองค์ลง พระปรมาภิไธยโปรดเกล้าแต่งตั้งให้ชะรีฟเป็นข้าหลวง ผู้มีอำนาจเต็มปกครองนครมักกะห์ว่า :  

“แคว้นอัลฮิญาซได้ออกจากพระราชอำนาจของเรา ชนอาหรับก็มีเอกราชเป็นของตนเอง และอำนาจแห่งราชวงศ์อุษมานียะห์ก็จำต้องสูญเสียเสถียรภาพด้วยเหตุแต่งตั้ง ให้อัลฮุซัยน์ อิบนุ อะลี เป็นเจ้าครองนครมักกะห์ ก็ได้แต่คาดหวังว่า เขาคงพึงพอใจต่อการเป็นเจ้าผู้ปกครองนครมักกะห์อันทรงเกียรติ และการที่ชาติอาหรับได้รับเอกราชเพียงเท่านั้น แต่กระนั้นเขาก็กลับใช้อุบายต่างๆ นานาเพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งค่อลีฟะห์สำหรับตนเอง” (อัดเดาละห์ อัลอุษมานียะห์ เดาละตุน มุฟตะรอ อะลัยฮา 2/101)

ความหวั่นพระทัยของซุลตอน อับดุลฮามีด ก็เกิดขึ้นจริงสมดังคำปรารภนั้น ทั้งนี้เพราะหลังจากชะรีฟ ฮุซัยน์ได้มีหนังสือโต้ตอบกับ เซอร์ เฮนรี่ แมกมาฮอน ข้าหลวงใหญ่อังกฤษประจำกรุงไคโรหลายฉบับด้วยกัน – ซึ่งในประวัติศาสตร์เรียกหนังสือโต้ตอบระหว่างบุคคลทั้งสองว่า “หนังสือโต้ตอบของฮุซัยน์และแมกมาฮอน”

อัลฮุซัยน์ อิบนุ อะลี ได้ประกาศการปฏิวัติลุกฮือต่อจักรวรรดิอุษมานียะห์ ในวันที่ 5 มิ.ย. คศ. 1916 โดยชะรีฟเป็นผู้ลงมือยิงกระสุนนัดแรกเข้าใส่ป้อมทหารตุรกีในนครมักกะห์และ กลายเป็นพันธมิตรของอังกฤษที่ให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ ข้อนี้เป็นสิ่งที่นายพลเอลเลนบี่ (Allenby) ได้กล่าวแสดงความชื่นชมเอาไว้ในจดหมายที่ส่งถึง เคร์ซอน ลงวันที่ 28 พ.ค. คศ. 1920

โดย เอลเลนบี่ ถือว่า ชะรีฟ ฮุซัยน์ คือผู้หนึ่งที่ให้การสนับสนุนต่อฝ่ายพันธมิตรของอังกฤษซึ่งทำให้แผนการประกา ศญิฮาดล้มเหลวในช่วงเวลาที่ยังไม่ทราบผลว่าสงครามจะยุติด้วยชัยชนะของฝ่ายใด (นุกบะห์ อัลอุมมะห์ อัลอะร่อบียะห์ หน้า 147) คำกล่าวของเอลเลนบี่นั้นหมายถึง ชัยชนะย่อมตกเป็นของฝ่ายจักรวรรดิอุษมานียะห์ร่วมกับเยอรมันอย่างแน่นอน หากไม่มีการดำเนินการของชะรีฟ ฮุซัยน์ ดังกล่าว

ในวันที่ 2 พ.ย. คศ. 1916 บรรดาผู้มีอำนาจในแคว้นอัลฮิญาซก็ได้พร้อมใจกันเรียกร้องให้ชะรีฟ ฮุซัยน์ เป็นกษัตริย์ปกครองดินแดนอาหรับ แต่ทว่าอังกฤษกลับสร้างความอัปยศให้แก่ชะรีฟ ฮุซัยน์ ด้วยการรับรองว่าชะรีฟคือกษัตริย์ของแคว้นอัลฮิญาซเพียงเท่านั้น อีกทั้งยังได้มอบคำมั่นสัญญาว่าจะให้โอรสทั้งสามของชะรีฟได้ครองบัลลังก์ของ อาหรับสืบต่อ นี่คือบั้นปลายของบุคคลที่เป็นพันธมิตรกับมารร้ายดังพระดำรัสที่ว่า :

“และมารร้ายได้กล่าวเมื่อการงานได้ถูกตัดสินแล้วว่า “แท้จริงพระองค์อัลลอฮ์ได้ทรงสัญญาต่อพวกท่านอันเป็นสัญญาแห่งความจริงแท้ และข้าก็ได้ให้สัญญากับพวกท่านเอาไว้ (เช่นกัน) และข้าก็ได้บิดพลิ้วพวกท่าน อีกทั้งข้าหาได้มีอำนาจอันใดเหนือพวกท่านไม่ นอกจากการที่ข้าได้เรียกร้องเชิญชวนพวกท่าน แล้วพวกท่านก็สนองตอบแก่ข้า ฉนั้น พวกท่านจงอย่าประณามข้า แต่จงประณามตัวพวกท่านเองเถิด...” (บทอิบรอฮีม พระบัญญัติที่ 22)

กระนั้น ชะรีฟ ฮุซัยน์ ก็หาได้ตระหนักถึงบทเรียนข้อนี้ไม่ กลับยังคงพยายามสร้างฝันแห่งความทะเยอทะยานของตนให้เป็นจริง และบทบาททางการเมืองของฮุซัยน์ก็จบฉากลงขณะที่เขาได้สถาปนาตัวเองขึ้นเป็น ค่อลีฟะห์ของโลกอิสลามในกรุงอัมมาน อันเป็นช่วงเดียวกับการเสด็จเยี่ยมเยียนเจ้าชายอับดุลลอฮ์แห่งจอร์แดนตะวัน ออกผู้เป็นโอรสโดยฉกฉวยโอกาสการประกาศยกเลิกระบอบการปกครองแบบค่อลีฟะห์ของ กลุ่มนายทหารยังเติร์ก (3 มีนาคม คศ. 1924) ในตุรกี

การประกาศตำแหน่งค่อลีฟะห์เหนือโลกอิสลามให้กับตนเอง ของ ชะรีฟ ฮุซัยน์ เป็นการประกาศแต่เพียงฝ่ายเดียวและมิได้แยแสต่อเหล่ากษัตริย์ บรรดาผู้นำตลอดจนนักวิชาการของโลกอิสลามแม้แต่น้อย ทำให้ทุกฝ่ายไม่พอใจต่อชะรีฟ ฮุซัยน์ และถือว่าชะรีฟ คือนักฉวยโอกาสที่กระทำทุกอย่างเพื่อประโยชน์ส่วนตัว

การเป็นค่อลีฟะห์ของชะรีฟ ฮุซัยน์ จึงจำกัดอยู่เฉพาะในเขตแคว้นอัลฮิญาซ ซ้ำร้ายยังมีอายุยืนยาวเพียงแค่อายุ 7 เดือนเท่านั้นเพราะบัลลังก์ของชะรีฟต้องเผชิญกับการโจมตีจากกองกำลังของเจ้า ชายอับดุลอะซีส อิบนุ ซุอูด ซึ่งได้รับกำลังสนับสนุนจากอังกฤษ ในที่สุดชะรีฟ จำต้องสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายอะลีที่ 4 ผู้เป็นโอรส

ในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน ราชอาณาจักรอัลฮาชิมียะห์ก็ล่มสลายลง อำนาจเหนือแคว้นอัลฮิญาซได้ผลัดเปลี่ยนสู่ซุลตอนอับดุลอะซีส อิบนุ ซุอูด ส่วนชะรีฟ อิบนุ อะลี ก็ได้รับการตอบแทนจากอังกฤษเฉกเช่นที่ “ซินิมมาร” (คือสถาปนิกผู้ควบคุมการก่อสร้างปราสาทอัลค่อวัรนักให้แก่กษัตริย์อันนัวะอ์ มาน อิบนุ อัมริอิลกอยซ์ ซึ่งเมื่อปราสาทสร้างเสร็จกษัตริย์อันนัวะมานก็ได้โยน ซินิมมาร ลงจากปราสาทจนถึงแก่ชีวิต) ได้รับโดยอังกฤษได้เนรเทศพระองค์สู่ไซปรัสและที่นั่นพระองค์ก็จบชีวิตลง

ก่อนสิ้นชีวิตชะรีฟ ฮุซัยน์ได้กล่าวถึงความทุกข์ระทมของตนว่า : ข้าพเจ้าได้ละเลยไม่ตรึกตรองคำวิจารณ์ที่ข้าพเจ้าได้รับจากมุสลิมตุรกี เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของข้าพเจ้าที่มีต่ออังกฤษ ซึ่งข้าพเจ้าพบว่าในการตอบรับข้อเรียกร้องของอังกฤษที่ให้ข้าพเจ้าประกาศการ ลุกฮือนั้นเป็นการรื้อฟื้นความรุ่งโรจน์ของชาวอาหรับและเป็นการสร้างความพึง พอใจต่อความรู้สึกของชาวมุสลิม แต่ปรากฏว่าผลลัพธ์ของสิ่งดังกล่าวคือการพบกับจุดจบของชาวอาหรับและตุรกีไป พร้อมๆ กัน (ตารีค อัดเดาละห์ อัลอะลียะห์ อัลอุษมานียะห์ 2/712)

ชะรีฟ ฮุซัยน์ คือสมุนตัวยงที่ให้การสนับสนุนต่อเหล่าศัตรูผู้มุ่งร้ายในการยึดครองโลก อาหรับและโลกอิสลามโดยรวม และนี่คืออวสานของผู้เป็นพันธมิตรของชาติตะวันตก พระองค์อัลลอฮ์ (ซ.บ.) ได้ทรงดำรัสว่า “แท้จริงในสิ่งดังกล่าวย่อมเป็นอนุสติสำหรับผู้ยำเกรง” (บทอันนาซิ-อาต พระบัญญัติที่ 26)

บรรดาผู้ปกครองของชาวมุสลิมในทุกวันนี้จะได้ฉุกคิดกับเรื่องนี้หรือไม่? คำตอบอันเป็นข้อเท็จจริงก็คงเป็นที่ทราบกัน กล่าวคือ บรรดาผู้ปกครองชาวมุสลิมหาได้ตระหนักถึงบทเรียนข้อนี้ไม่ บ้างก็เดินตามหลังตะวันตก บ้างก็ตามก้นตะวันตกซึ่งทั้งตะวันออกและตะวันตกต่างก็ไม่ได้ให้ประโยชน์อัน ใดแก่พวกเรา ซึ่งเรื่องราวแห่งซาฮ์ของอิหร่านเป็นตัวอย่างได้อย่างดีในบทเรียนดังกล่าว

Sharif Hussein bin Ali during a visit to Amman, January 1924  






วันจันทร์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

อะมีรที่ดีที่สุด คืออะมีรที่สามารถพิชิตมัน

seed ikwan นำเสนอ

เวลาประมาณตีหนึ่งของเช้าวันอังคารที่ 20 ญุมาดัลอูลา 857 ฮ.ศ. (29 / 5 / 1453 ค.ศ.) กองทัพออตโตมานภายใต้การนำของสุลต่านมุหัมมัดก็เริ่มบุกโจมตีเพื่อทะลวง
กำแพงกรุงคอนสแตนติโนเปิลทั้งทางบกและทางทะเล หลังเที่ยงของวันที่ 20 ญุมาดัลอูลา 857 (29 / 5 / 1453)

หลังจากที่สุลต่านเห็นกองทหารของท่านได้บุกเข้าไปยังตัวเมืองกรุงคอนสแตนติโนเปิลจากทุกมุมและธงแห่งชัยชนะได้โบกสะบัดเหนือกำแพงเมือง สุลต่านก็เดินทางเข้าไปยังตัวเมืองกรุงคอนสแตนติโนเปิลที่ถูกพิชิตลงและหยุดอยู่ตรงใจกลางกรุง ในขณะที่ชาวกรุงคอนสแตนติโนเปิลต่างหวาดผวาและพากันหนีเข้าไปยังโบสถ์อายาโซเฟีย
สุลต่านได้สั่งให้ทำการเผาซากศพทั้งหมดเพื่อป้องกันการระบาดของโรค แล้วสุลต่านก็เดินทางมุ่งหน้าไปยังโบสถ์อายาโซเฟีย ทันทีที่รู้ข่าวการมาเยือนของสุลต่าน ด้วยความกลัวชาวกรุงคอนสแตนติโนเปิลต่าง คุกเข่าลงกราบไหว้ขอพร

สุลต่านลงจากหลังม้าและทำการละหมาดชุโกรต่ออัลลอฮที่ทำให้การพิชิตกรุงคอนส แตนติโนเปิลสำเร็จลงด้วยน้ำมือของท่าน หลังจากนั้นสุลต่านก็ดินทางเข้าหาประชาชนและบรรดานักบุญที่กำลังกราบไหว้อยู่ในโบสถ์อายาโซเฟียและกล่าวแก่บรรดานักบุยเหล่านั้น 

ตามที่นักประวัติศาสตร์โบโลนีย์ว่า

“จงหยุดการกราบไหว้ของพวกเจ้าเถิด และจงลุกขึ้นมา ฉันคือสุลต่านมุหัมมัด ฉันจะกล่าวแก่พวกเจ้า แก่สหายของพวกเจ้าทั้งหลาย และแก่ทุกคนที่อยู่ที่นี่ว่า ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปพวกเจ้าทั้งหลายจะได้รับความคุ้มครองทั้งชีวิตและอิสรภาพของพวกเจ้า”หลังจากนั้นสุลต่านก็กล่าวคำปราศัยและสั่งเสียแก่กองทหารของท่าน 

“โอ้บรรดานักรบทั้งหลาย มวลการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ แท้จริงพวกเจ้าได้กลายเป็นผู้พิชิตกรุงคอนสแตนติโนเปิลแล้วตามที่ท่านรอซูลได้ทรงกล่าวไว้ว่า
“แท้จริงกรุงคอนสแตนติโนเปิลจะถูกพิชิตโดยพวกเจ้าและแท้จริงอะมีรที่ดีที่สุดคืออะมีรที่สามารถพิชิตมัน และแท้จริงกองทหารที่ดีที่สุดคือกองทหารของอะมีรนั้น
”สุลต่านได้สั่งกำชับไม่ให้ทหารสร้างความเดือดร้อนให้กับประชาชนเหล่านั้น พร้อมกับสั่งให้ทุกคนกลับไปยังบ้านเรือนของตนอย่างปลอดภัย และทำการเปลี่ยนโบสถ์อายาโซเฟียเป็นมัสยิด ส่วนโบสถ์อื่นๆก็ปล่อยให้อยู่เหมือนเดิมและใช้เป็นที่ละหมาดอัศริในวันเดียวกัน หลังจากที่ได้สั่งให้
เอาสัญลักษณ์ของคริสเตียนออกไปหมดแล้ว และทำ
การละหมาดวันศุกร์เป็นครั้งแรกหลังจากที่กรุงคอนสแตนติโนเปิลถูกเปิด. ท่าทีของสุลต่านมุหัมมัดในขณะที่เข้าไปยังตัวเมืองกรุงคอนสแตนติโนเปิลเป็นท่าทีน่าสรรเสริญเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งเป็นท่าทีที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับบรรดาจอมทัพนักล่าอาณานิคมทั้งหลาย เพราะตามกติกาการสงครามในสมัยนั้นสุลต่านมีสิทธิที่จะขับไล่ไสส่งประชาชนที่อาศัยอยู่ในเมืองนั้น หรือขายเขาเหล่านั้นที่ตลาดขายทาส แต่สุลต่านกลับมีจุดยืนที่อ่อนโยนและให้อภัย ซึ่งเป็นสิ่งที่นักคิดชาวยุโรปปัจจุบันต่างแปลกใจและกังขากับจุดยืนดังกล่าวของสุลต่าน… 

1. สุลต่านได้ปล่อยให้เชลยศึกทั้งหมดเป็นไททันทีที่สามารถเปิดกรุงคอนสแตนติโนเปิล

2. ในขณะที่สุลต่านอนุญาตให้กองทหารสามารถกอบโกยผลประโยชน์จากกรุงคอนสแตนติโนเปิลเป็นเวลาสามวันหลังจากการพิชิตนั้น สุลต่านอนุยาตให้เฉพาะในสิ่งที่เป็นสิ่งของเท่านั้น โดยไม่ได้แตะต้องหรือทำร้ายสตรี คนแก่ เด็กๆ หรือนักบวชแต่อย่างใด ไม่ได้ทำลายโบสถ์ บ้านเรือน และอื่นๆ ทั้งๆ ที่กรุงคอนสแตนติโนเปิลถูกพิชิตด้วยกำลังทหาร 

3. ตามกฎหมายแล้วสุลต่านมีสิทธิอย่างเต็มที่ในฐานะตัวแทนของกองทหารที่จะครอบครองทุกสิ่งทุกอย่างที่มีอยู่ในเมืองนี้ เช่นกับที่สุลต่านมีสิทธิที่จะเปลี่ยนส่วนหนึ่งของโบสถ์ให้เป็ฯมัสยิดตามแต่ชอบ และที่เหลือก็มอบให้กับชาวคอนสแตนติโนเปิลดูแลเอง แต่กลับพบว่ามีหนังสือสัญญามากมายที่บ่งบอกถึงจุดยืนของสุลต่านที่อนุญาตให้โบสถ์ต่างๆ อยู่ภายใต้การดูแลของชาวคริสเตียนกรุงคอนสแตนติโนเปิล เช่น โบสถ์โญกาลีญา อายา ลีบัส กีรา มาตุวา และอัลกัส 

4. สุลต่านได้ทำให้ออรทอดอกส์กลับมามีบทบาทอีกครั้งหนึ่งหลังจากที่ถูกทำลายลงโดยชาวคริสเตียนลัทธิคาทอลิก 

5. ให้สิทธิแก่ผู้ที่นับถือศาสนาต่างๆ ในเรื่องที่เกี่ยวกับส่วนบุคคล เช่น การแต่งงาน การหย่าร้าง มรดก เรื่องเกี่ยวกับความตาย ในขณะที่สิ่งดังกล่าวแทบจะไม่มีให้เห็นในแถบยุโรปสมัยนั้น เมืองหลวงแห่งใหม่ของอาณาจักรออตโตมาน เนื่องจากสภาพความสวยงามและความเหมาะสมของกรุงคอนสแตนติโนเปิลที่จะเป็นศูนย์กลางการปกครองหรือเมืองหลวง ดังที่ได้กล่าวมาแล้วในตอนต้น

ดังนั้นสุลต่านมุหัมมัดจึงย้ายเมืองหลวงจากแอนเดรียมายังยังกรุงคอนสแตนติโนเปิลแห่งนี้ เพื่อเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ของอาณาจักออตโตมาน และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น “กรุงอิสตันบูล”

วันอาทิตย์ที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

นักวิทยาศาสตร์ยอมรับ “นบีมูซา” เคยข้ามทะเลแดงจริงตามพระคัมภีร์ระบุ


ผลการศึกษาใหม่ระบุว่า กระแสลมที่รุนแรงอาจทำให้เกิดปรากฎการณ์น้ำทะเลแยกออกเป็น 2 ข้างได้ เหมือนกับเรื่องราวในพระคัมภีร์ นักวิทยาศาสตร์ยอมรับ การข้ามทะเลแดงของ “นบีมูซา หรือโมเสส” ซึ่งถูกระบุในพระคัมภีร์เก่า (The Old Testament) และคัมภีร์อัลกุรอาน เคยเกิดขึ้นจริง
อย่างไรก็ตาม จุดที่นักวิทยาศาสตร์ทำการศึกษา “ปรากฏการณ์มหัศจรรย์” ดังกล่าวไม่ใช่ทะเลแดง แต่เป็นบริเวณใกล้เคียงแถบดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์

นักวิทยาศาสตร์สหรัฐฯซึ่งศึกษาแผนที่โบราณของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่ น้ำไนล์ ชี้จุดที่ท่านนบีมูซา(อ.)หรือโมเสสอาจพาชาวอิสราเอลข้ามทะเล ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน 
นักวิทยาศาสตร์ระบุว่า ในอดีตสาขาหนึ่งของแม่น้ำไนล์เคยไหลลงสู่ทะเลสาบ (lagoon)ซึ่งเรียกกันว่า ทะเลสาบทานิส (Lake of Tanis)

จากการวิเคราะห์หลักฐานทางโบราณคดี ภาพถ่ายดาวเทียม และแผนที่ ทำให้นักวิจัยสามารถคาดเดาความลึกและการไหลของน้ำเมื่อ 3,000 ปีก่อน จากนั้นจึงใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ทางสมุทรศาสตร์จำลองอิทธิพลของกระแสลมแรง ที่พัดผ่านน้ำลึก 6 ฟุต ในยามค่ำคืน

นักวิจัยพบว่า ลมตะวันออกความเร็ว 63 ไมล์ต่อชั่วโมงที่พัดผ่านอย่างต่อเนื่องนาน 12 ชั่วโมง สามารถผลักดันให้น้ำไหลกลับเข้าไปในทะเลสาบและแม่น้ำ ซึ่งจะทำให้เกิด
ช่องทางเดินยาว 2 ไมล์และกว้าง 3 ไมล์ ที่มีกำแพงน้ำอยู่ 2 ด้าน เป็นเวลา 4 ชั่วโมง

บ้านของท่านนบีมุฮัมหมัด ซอลฯ

แบบจำลองบ้านของท่านนบีมุฮัมหมัดซอลลัลลอฮุอ้าลัยฮิวะซัลลัม


แบบจำลองภายในบ้านของท่านนบีมุฮัมมัด(ศ็อลฯ)
Rasulullah (sallallahu alaihi wasallam)'s House

"เเบบจำลองบ้านของท่านศาสดามูฮัมหมัดฯ รูปแบบของบ้านที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อให้ผู้คนเรียนรู้ถึงวิถีการใช้ชีวิตของท่านศาสดาที่อาศัยอยู่ภายในบ้านหลังนี้ นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของนิทรรศการที่ยิ่งใหญ่เพื่อศึกษาถึงท่านศาสดามุฮัมมัดฯ

 บ้านหลังนี้ถูกทำขึ้นเพื่อประกอบการบรรยายและได้เห็นการดำเนินชีวิตของท่านศาสดามุฮัมมัดฯ





แบบจำลองบ้านของภรรยาท่านนบี ที่อยู่ข้างมัสยิดนบี
หนึ่งห้องสำหรับภรรยาหนึ่งคน ท่านนบีและภรรยาอยู่อย่างพอเพียงทั้งๆที่ท่านคือผู้นำของอิสลาม
ครั้งหนึ่ง ท่านตื่นขึ้นมาและถามภรรยาว่ามีอะไรกันบ้าง
ภรรยาตอบว่า ไม่มี
ท่านนบีจึงบอกกับนางว่า ถ้าอย่างนั้นวันนี้ฉันถือศิลอด
นี่คือชีวิตของนบี
1 ท่านอยู่อย่างพอเพียงไม่ฟุ่มเฟือย
2 ไม่ตำหนิภรรยาที่ไม่มีอะไรกิน
3 ท่านนบีไม่ได้รักความสบาย

* ทั้งนี้และทั้งนั้น ก็เพราะว่า เป้าหมายหลักของท่านไม่ได้อยุ่ที่ความเป็นอยุ่ที่สบาย
แต่เป้าหมายของท่านคือ ประกาศความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮฺ เผยแพร่ศาสนา
จนศาสนามาถึงพวกเรา
.............
ขอให้สิ่งนี้อยู่ในความทรงจำของนักเรียนศาสนาปัจจุบัน 

เครดิต : ประวัติศาสตร์อิสลาม History of Islamic